Select Page
It-Tifel tan-Nemex (Ir-raba’ u l-aħħar parti) – Rakkont minn Sharon Calleja

It-Tifel tan-Nemex (Ir-raba’ u l-aħħar parti) – Rakkont minn Sharon Calleja

It-tfal kienu baqgħu mbellhin kif Stefan kien mar jara lil Aldo. Kienu jafu kemm kien kattiv miegħu u kemm kien jaqbad miegħu.
Dakinhar iddeċieda li jmur sad-dar ta’ Stefan. Kien jaf fejn kien joqgħod u kellu seba mitt sena biex jaċċerta li Stefan kien tajjeb. Meta kien l-isptar kien mar ifittxu fil-kmamar iżda qatt ma kien rah.
Ħabbat fuq il-bieb.
Silenzju.
Reġgħa ħabbat.
Fetħitlu mara ħelwa, b’xagħarha dehbi, eżatt il-kulur li kellu xagħar Stefan. Kienet tidher xi ftit irqiqa żżejjed iżda t-tbissima tagħha kienet tale kwale bħal ta’ Stefan.
“Int omm Stefan?” staqsiha.
“Iva.”
“Ġejt biex…..” tbissmilha Aldo.
Omm Stefan qabdet tgħannqu u tibki. Bdiet tagħfsu magħha u tolfoq. Aldo baqa skantant bilwieqfa, mbellaħ. Beda jħossha trossu magħha u kważi taqta’ n-nifs.
“Ġara xi ħaġa?” staqsieha Aldo jħossu ċċassat u beżgħan fl-istess ħin li setgħa ġara xi ħaġa lil Stefan.
“Naf għalxiex ġejt,” qaltlu bejn nifsijiet fgati.
“Iva,” weġibha. “Ġejt minħabba Stefan.”
“Issa Stefan qed jgħix hawn,” qaltlu l-mara ġwejda li kien hemm quddiemu.
Aldo ħass l-art iddur bih.
Omm Stefan għamlet idejha fuq qalbu.
“X’inti tgħid?” staqsieha mbellah. Kesaħ. Ma riedx jemmen. Ma setgħax jemmen.
“Stefan kien id-donatur ta’ qalbek, Aldo,” weġbitu.
Aldo ċċassa.
“Stefan dam ħafna jiġġieled għal ħajtu pero dakinhar illi inti ddaħħalt emerġenza, dakinhar……” kompliet bid-dmugħ f’għajnejha. “Dakinhar ħalliena u avżawni li kienu ser jagħtu l-organi tiegħu….”
“Mela allura l-isptar…….meta ġie jilgħab miegħi…….” Aldo ħass is-suf ta’ idejh jixxewku. “Dak kien……dak kien…..” kompla jlaqlaq waqt li baqa jħares fl-għajnejn imdemmgħin tal-mara li kien hemm quddiemu, jipprova jsib risposta iżda ma setax.

It-Tifel tan-Nemex (Ir-raba’ u l-aħħar parti) – Rakkont minn Sharon Calleja

It-Tifel tan-Nemex (It-tielet parti) – Rakkont minn Sharon Calleja

“Il-ġisem ta’ ibnek aċċetta t-trapjant.”
Kienet triq twila. Aldo beda jiġi f’tiegħu bilmod. Għalkemm kien qed jagħmel progress kuljum, it-triq għall-fejqan kien pjuttost delikat.
Kien qiegħed bilqegħda. It-tieqa li tagħti għall-ġnien tal-isptar kienet eżatt quddiemu u kien dara jħares ‘l barra u jixtieq li jasal il-jum li joħroġ. Kultant kien għadu jħossu stordut. Ħares lejn idejh u ra l-pajpijiet li kienu mqabbdin ma’ idejh u kien dara jisma’ l-ħoss tal-magna tal-qalb.
“Grazzi,” beda jgħid minn taħt l-ilsien. Xtaq ikun jaf din il-qalb il-ġdida ta’ min setgħet kienet.
Semgħa l-bieb tal-kamra jinfetaħ bilmod. Ta titwila u peress li x-xemx li kienet dieħla mit-tieqa kienet faċċata ma tantx setgħa jarah sew.
Fil-bidu ħaseb li kien ġie jarah wieħed minn sħabu tal-iskola, għaliex il-figura kienet xi daqs tiegħu.
“Kif inti Aldo?”
Aldo kważi qabeż minn fuq is-sodda.
“Stefan, inti x’inti tagħmel hawn?” staqsieh.
“Kont fil-kamra ta’ ħdejk u ġejt nittawwallek,” wieġbu Stefan.
Aldo ħass wiċċu jiħmar. Ħadd minn dawk sħabu l-oħra ma kien indenja jiġi jittawwallu u jaraw kif kien sejjer. Ħadd minnhom ma kien ta kasu. Lanqas ħadd. Stefan biss.
“Stefan….” qal Aldo, iħoss qalbu tingħafas. “Int kif inti?”
“Issa aħjar.”
“Aħfirli Stefan ta’ kull darba li qbadt miegħek. Int biss ġejt tarani.” Leħen Aldo kien miksur.
“Naħfirlek.” Stefan tbissimlu.
Dak il-ħin, Aldo ħass qalbu timtela bil-ferħ. Qatt ma kien induna kemm kien ħelu Stefan. Qatt ma kien tah ċans ikellmu. U issa li kellmu, issa kien jaf li Stefan kien tabilħaqq tifel gustus u ġentili.
“Stefan….issa la noħroġ, issa nkunu ħbieb. Grazzi talli ġejt tara kif jien.”
Stefan sellimlu u ħareġ ‘l barra.
Beda jmur ħdejh kuljum. Daqqa jilgħabu, daqqa jiċċajtaw u anke jitkellmu fuq ħajjithom. Aldo kien sar iħobbu. Kien sar iħobb lil dak it-tifel ħelu b’wiċċu mimli nemex.
“Nistgħu nibgħatuk,” qallu darba fost l-oħrajn il-professur.
Għalkemm Aldo kien feraħ li kien sejjer lura lejn id-dar, kien jaf li lil Stefan kien ser jimmissjah mhux ftit. Dakinhar, fl-aħħar jum tiegħu fl-isptar, Stefan ma kienx ġie jarah u Aldo mar ifittxu fil-kmamar iżda ma kienx sabu.
Issa narah l-iskola, ħaseb bejnu u bejn ruħu. Inkunu ħbieb.
Aldo beda jmur l-iskola. Fil-bidu kien ibati biex iħossu normali, iżda saħħtu kienet qegħda terġa tiġi lura f’postha. Lil sħabu l-antiki kien beda jevitahom. Iżda l-iskrivanija tal-iskola fejn kien ipoġġi Stefan kienet baqgħet vojta.
“Forsi bidel l-iskola.”
“Forsi telqu minn hawn.”
“Le ma jistgħax ikun. Ġie jarani l-isptar.”

Il-ġimgħa d-dieħla…..ir-raba’ u l-aħħar parti ta’ dan ir-rakkont…

Mikrostorja: Jum San Valentinu – Elaine Gauci Scerri

Mikrostorja: Jum San Valentinu – Elaine Gauci Scerri

Miriam qamet kmieni ħafna. Marret tirranġa xagħrha, ħaġa li kienet ilha ma tagħmel xhur. Ftit kulur u qatgħa pulita ġabuha tidher iżgħar. Hassitha kuntenta x’ħin ħarset fil-mera. Tbissmet. Għal dakinhar kienet lestiet libsa sewda tal-bizzilla li kienet toħorġilha l-figura sabiħa tagħha u żarbun bit-takkuna irqiqa. Ftit irtokk ħafif u mas-sitta kienet lesta. Damet ħafna tippassiġġa, itteftef f’xagħrha, u tiġbed nifsijiet fil-fond sakemm sar il-ħin biex jiġi għaliha. Kienet fuq ix-xwiek u qalbha bdiet tħabbat tgħaġġel. Hassitha tħobbu aktar milli qatt ħabbitu qabel. Flimkien kienu lesti jerġgħu jippruvaw jgħixu t-tlajjiet u l-inżul tal-ħajja. Flimkien kienu se jibdew mill-ġdid, bil-mod. Flimkien. Mil-lum.

It-Tifel tan-Nemex (Ir-raba’ u l-aħħar parti) – Rakkont minn Sharon Calleja

It-Tifel tan-Nemex (It-tieni parti) – Rakkont minn Sharon Calleja

Ġimgħatejn wara, Aldo kien qiegħed bilqegħda fil-klassi. Dawwar rasu lejn in-naħa tal-lemin fejn is-soltu kien ikun hemm it-tifel tan-nemex bilqegħda f’postu. Stefan kien ilu nieqes ħmistax mill-iskola u ħadd ma kien lissen ebda kelma fuqu. Forsi kien marid. Forsi kien qiegħed jevitahom.
“Sir, xi ġralu Stefan?” kien staqsa lill-imgħallem darba fost l-oħrajn iżda kien baqa bla risposta. Kien ra wiċċ l-imgħallem jitqarras u jbiddel is-suġġett.
Dnub, kien ħaseb. Lil Stefan kien jgħir għalih. Waqt li hu kien tifel sfrattat, dejjem jiġri barra mal-erbat iħbieb li kellu, Stefan kien tfajjel b’persuntu żgħira, kwiet iżżejjed u qatt ma jgħid kelma. Aldo kien kważi jobgħodu, iżda lanqas hu stess ma kien jaf għalfejn.
Dak il-ħin ħass fawra tielgħa għal rasu u beda jara l-klassi ddur bih.
Għamel idejh fuq sidru u beda jħoss uġiegħ kbir.
“Sir…..”
Aldo ma laħaqx lissen kelma oħra għaliex kien qiegħed mal-art stendut b’għajnejh iberrqu u jteptpu fl-istess ħin.
“Sinjura, ma tantx għandna aħbarijiet sbieħ,” kien lissen il-professur dwar il-qagħda ta’ Aldo. “It-tifel tiegħek…..”
“Xi ġralu?” staqsiet ommu b’rogħda kbira fuqha.
“Għandu bżonn trapjant ta’ qalb. Qalbu mhix taħdem tajjeb u t-terapija li qegħdin nagħtuh ma tantx qegħda tagħmel progress fuqu,” il-professur kien ħabbar, hekk kif gidem xofftu t’isfel. Aħbarijiet bħal dawn kienu saru parti mill-ħajja ta’ kuljum u ma kienx għadu jiddejjaq jomgħodhom.
“Imma….” omm Aldo bilkemm felħet titkellem.
“Jekk ma nsibux donatur, wisq nibża li……” lissen il-professur.
Għaddew jumejn ta’ taqtigħ il-qalb. Jumejn bit-tifel jilgħab ma’ ħajtu fil-kamra fl-isptar u l-omm tħares lejh bid-dmugħ f’għajnejha.
“Għandna aħbar tajba.” Dak il-ħin li kien taha din l-aħbar il-professur, kienet ser tibqa tiftakru għal għomorha. “Sibna donatur.”
Aldo ittieħed fil-kamra tal-operazzjonijiet u hemmhekk kienet saret operazzjoni delikata fuqu. Damu joperawh għal ħin twil. L-omm kienet baqgħet tħares ċassa lejn il-ħajt l-abjad tal-isptar, b’idejha għoqda flimkien u titlob minn qalbha. Malli ħarġu lil binha minn ġol-kamra u għaddew jiġru bih fil-kuridur, ħarġet tiġri ħdejn il-professur u għamlilha sinjal ta’ iva b’rasu.

Ir-rakkont ikompli l-ġimgħa d-dieħla……

It-Tifel tan-Nemex (Ir-raba’ u l-aħħar parti) – Rakkont minn Sharon Calleja

It-Tifel tan-Nemex (L-ewwel parti minn erbgħa) – Rakkont minn Sharon Calleja

Ressaq ħuġġbejh mimlija nemex sbieħ li kienu jikkumplimentaw il-karnaġġjon bajdani ta’ wiċċu mal-ħġieġ kiesaħ li kien hemm fil-klassi.
Kollha kienu telqu.
Sħabu kienu ħarġu. Ħa nifs twil hekk kif induna li l-ewwel taqbida kienet bil-lest. Però kien għadu qed jibża’ minn dak li kien għadu ġej għalih; x’ħin ikun se joħroġ mill-grawnd tal-iskola. Kuljum kienu jistennewh. Hekk kif ħareġ ilsienu fuq xufftejh beda jtiegħem il-melħ tad-dmugħ tiegħu stess. Beda jħoss qalbu tħabbat bil-qawwi. Għalkemm kien beżgħan ħafna mid-daqqiet tas-soltu, id-dwejjaq li kienu qiegħdin jifnuh kienu qegħdin jieħdu kontroll ta’ ġismu kollu.
Niżel kokka mal-art u beda jiġbor il-lapsijiet u l-kotba mxerrdin mal-art. Bir-rogħda f’idejh tefagħhom la kafkaf fil-basket.
Demgħa mal-art.
Kienu reġgħu daħqu bih u qagħdu jgħajjruh li kien ikrah. Għafas għajnejh ħalli jara ċar minn ġod-dmugħ u ħareġ minn ġol-klassi.
“Stefan!” beda jisma leħen Aldo ġej minn wara l-kantuniera.
Malli sema’ leħen Aldo, qalbu għamlet tikk. Kienet ġejja tiegħu.
“It-tifel l-ikrah ħiereġ mill-iskola!” semagħhom jgħidu fost storbju u daħq bla rażan.
Rahom minn wara l-kantuniera tal-ħanut li kien hemm faċċata tal-iskola u telaq jiġri b’kemm kellu saħħa. Illum ma kienx ser iħallihom jaqbduh. Għax malli jilħquh kienu joqgħodu jtuh bis-sieq u jobżqulu għal wiċċu.
“Warajh!” għajjat Aldo, l-iktar wieħed fuq tiegħu li kien hemm minnhom. L-erbat itfal subien l-oħra rħewlha għal warajh.
Stefan ġera. Ġera b’kemm kellu saħħa. Illum kien daħħalha f’rasu li ma riedx iħallihom jiddieħku bih.
Is-subien ġrew ukoll u ppruvaw jaqbduh.
Stefan għadda minn ħdejn ħwienet, minn ħdejn djar, qasam xi sqaqien u kien qed iħossu bla nifs. Iżda kompla jiġri, b’qalbu tħabbat qawwija f’sidru.
Is-subien għamlu ħilithom. Jiġru u jidħku bejniethom.
Stefan dar kantuniera, dawwar rasu bilmod lejn in-naħa tax-xellug u ma ndunax biha. Kienet laħqitu.
Dlam.
Is-subien qabdu triq b’oħra u dakinhar ma laħquhx.
“Ara jaħasra!” bdew jgħajjtu n-nies li raw lil Stefan taħt bankina mitluq. Kienet tajritu karozza. “Ara kemm hu ħelu miskin!”

Ir-rakkont ikompli l-ġimgħa d-dieħla……

Enable Notifications    OK No thanks